Skip navigation

We verhuizen

[Update] Tis zover, deze blog is naar de zolderkamer verhuist. Op www.arnebrasseur.net is’t te doen.

Binnenkort wordt deze site in een nieuw kleedje gestopt. In plaats van het blog-platform Wordpress te gebruiken zal de nieuwe site draaien op het veelzeidige Drupal. De nieuwe site zal zowel mijn persoonlijke blog bevatten (in het Nederlands), en een varieteit aan andere paginas, voornamelijk in het Engels.

Voor RSS gebruikers, let er op dat de feed adressen zullen veranderen. Ik zal gebruik maken van de FeedBurner dienst om verdere adreswijzigingen te vermijden.

Je kan al een voorproefje krijgen op blog.arnebrasseur.net, de tijdelijke thuisbasis alvorens naar dit domein te verhuizen. The oude site zal beschikbaar blijven op legacy.arnebrasseur.net.

De nieuwe site is momenteel alleen nog maar getest in Mozilla Firefox, gebruikers van Internet Explorer moeten dus niet verbaasd zijn als dingen niet helemaal kloppen. Voor gebruikers van respectabele browsers zoals Opera of Safari verwacht ik geen problemen.

Bijna thuis

De reis is bijna rond. De terugkeer wordt voorbereid. Afscheid van een prachtig land, een cultuur vol van paradoxen. De bergen en de scooters, de organische chaos. Nachten uit met mensen uit alle continenten, met Japans bier en gedroogde inktvis of gefrituurde tofu. En toch vervangt niets je maten van thuis. De homies.

Terugkeren naar de Europese zomer, waar we nachten volpraten in de taal die we van onze moeders kregen. Met een glas wijn in de hand en insecten op de achtergrond. Het Chinees even laten bezinken, alvorens aan de volgende missie te beginnen. Deze keer naar het vasteland, het grote China. Een stapje dichter bij Confucius.

Wordt vervolgd…

Poezie : Uitwuiven van een vriend

De Chinese Guido Gezelle heet Li Bai (李白), een gevierde poëet uit de Tang dynastie. Vorige week heb ik me hier in een tweedehands boekenwinkeltje een boek aangeschaft met 300 gedichten uit die periode. Vandaag trok ik gewapend met schrift, potlood, drie woordenboeken en veel geduld naar een theehuis om mijn eerste vertaling te maken van een klassiek Chinees gedicht. Ik sloeg het boek op een willekeurige plaats open, en begon mijn ontdekkingstocht naar de betekenis van een gedicht dat meer dan 1200 jaar geleden geschreven werd.

Klassiek Chinees is eindeloos veel cryptischer dan Modern Chinees, maar gelukkig wordt bij elke passage tekst en uitleg verschaft (in’t Chinees uiteraard), zodat traag maar zeker een gedicht zich voor mij ontvouwde. Zie hier mijn (zeer vrije) vertaling.

Uitwuiven van een vriend

Langs de noorderwal ligt breed gestrekt de groene berg;
het witte water ontwijkt langs oostzijde de stad.
Op deze plaats scheiden onze wegen,
waar eenzame bladeren passeren, eindeloos zwervend op de wind.
Als een drijvende wolk is het reizigerspad, onbeslist;
voor een oude vriend is het afscheid, als de zonsondergang, te snel voorbij.
We wuiven en je gaat,
ik hoor de kreet van een veulen, gescheiden van de groep.

Voor de volledigheid, de tekst in het Chinees, en in Hanyu Pinyin transcriptie.

送友人 (李白)

青山橫北郭, 白水遶東城
此地一為別, 孤蓬萬里征
浮雲游子意, 落日故人情
揮手自茲去, 蕭蕭班馬鳴

sòng yǒu rén (Lǐ Baí)

qīng shān héng běi guō, baí shuǐ raò dōng chéng
cǐ dì yī wéi bié, gū péng wàn lǐ zhēng
fú yún yóu yì, luò rì gù rén qíng
huī shǒu zì zī qù, xiaō xiaō bān mǎ míng

Tijd vliegt

Toen ik mijn vorige post schreef had ik mijn eerste lesperiode van drie maanden net achter de rug. Ondertussen is ook de tweede periode achter de rug, donderdag begin ik aan mijn derde en laatste periode van drie maanden Chinese les, hier in Taiwan.

Ik ben niet gestorven in de tussentijd, wat sommigen misschien stilaan begonnen te denken. Ik ben gewoon ongelooflijk druk bezig geweest. Met Chinees studeren, en met mij geweldig te amuseren. Het is hier zeer aangenaam vertoeven. De cultuurschok is al lang voorbij en heeft plaats gemaakt voor volledige appreciatie van de fijnere dingen des levens. De vriendelijke, gastvrije mensen, het lekkere en goedkope eten, de handigheid van winkels die altijd open zijn, 24 op 24 en 7 op 7. Het is naar Taiwanese standaard een erg koude winter geweest. Het is verbazend hoe koud 7 graden kan aanvoelen met zo veel wind en vochtigheid. Het heeft ook lang aangesleept, maar nu begint het weer op te warmen. Het is al een paar dagen mooi en zonnig, en het ziet er naar uit dat dat nog even zo zal blijven. De lente is wel een seizoen van veel regen, maar hier in Taizhong valt dat naar het schijnt nog mee, beschermd door de centrale bergketen. Volgende week komt er Belgisch bezoek en trekken we waarschijnlijk nog wat meer naar het zuiden, waar het altijd iets warmer en droger is.

Begin februari is het Chinees nieuwjaar gepasseerd, nieuwjaar volgens de oude maankalender. Een paar mensen hebben mij gevraagd hoe dat in zijn werk ging. Chinees nieuwjaar is de grote feestperiode voor China, Taiwan en omstreken. Het is een periode waarin mensen terugkeren naar hun families om samen te vieren. De dagen in de aanloop naar het nieuwjaarsfeest wordt het hele huis van boven tot onder gekuist. Vervolgens wordt er een grootschalig feestmaal klaargemaakt. Het is de enige tijd dat iedereen thuis kookt. Zelf koken is vaak duurder dan uit eten en wordt zelden gedaan. Met Chinees nieuwjaar zijn zo goed als alle restaurants echter dicht voor een aantal dagen. Wanneer het eten klaar is is het eerst de beurt aan de voorouders. Men blijft van het eten af tot men denkt dat de voorouders voldaan zijn. Daarna kan het eigenlijke schranzen beginnen.

Chinees nieuwjaar is ook synoniem voor vuurwerk, lantaarns en rode versieringen. Mensen hangen stroken rood papier met allerhande spreuken van voorspoed en goed geluk naast en boven de voordeur. Een week lang lijkt het ook alsof je in oorlogsgebied zit. Op elk uur van dag of nacht kan je opgeschrikt worden door een salvo firecrackers.

Zelf heb ik “oudejaarsavond” eerder kleinschalig gevierd. Vermits alles dicht is was het een goede gelegenheid om met wat vrienden lekker eten te maken en te kijken naar het vuurwerk dat overal in de stad omhoog schoot. Onze vakantie duurde twee weken. Tijdens onze tweede week vakantie waren de meeste mensen al terug aan het werk, een ideale moment om een uitstapje te maken. We hebben met zijn vijven een autootje gehuurd en zijn dan richting zuiden gereden. De eerste nacht verbleven we in een hotspring hotel met twee hotsprings op de kamer, een kuip in de badkamer en eentje op het balkon. Zeer luxueus en omdat het buiten seizoen was en het hotel nog maar net af was kregen we een aanzienlijke korting.

Vervolgens ontbijt en een strandwandeling in Kending, de enige surfers locatie in Taiwan. We zijn toen langs de andere kust terug richting noorden gereden met het plan een beschermd bosgebied te bezoeken. De trip langs de kust en door de bergen duurde echter langer dan verwacht, waardoor we net voor sluitingstijd arriveerden. Dan maar slaapplek zoeken in Taidong. In het backpackers hotel verbleef ook een groep uit de Filipijnen die iedere avond moest spelen in een club in de buurt. Voor we het wisten was er een fles Tequila besteld en waren de dames in het gezelschap op het podium aan het meezingen. De volgende ochtend (nou ja) dan alsnog onze boswandeling met zicht op de waterval afgewerkt en toen was het alweer tijd om terug te keren.

Na de vakantie toen hadden we een week van examens en toen was het alweer een week vakantie in afwachting van de nieuwe lesperiode. Die is nu nog steeds bezig. Afgelopen weekend ben ik dan met een Belgisch meisje en een Australische kerel de Taroko gorge gaan bezoeken. Dit is een vallei die van de westkust de bergen in gaat met verschillende prachtige wandelpaden onderweg. Opnieuw zijn we met een gehuurde auto de bergen in gereden. Het was de eerste keer dat ik hen ontmoette, dankzij de website Couchsurfing. Nadien ben ik nog een dag in Taipei gebleven om te gaan eten met nog wat andere Couchsurfers. In totaal waren we met zijn tienen. Ik kon overnachten bij de Australier en zijn vrienden, om dan maandag ochtend de sneltrein te nemen, terug naar Taizhong.

Het is onvoorstelbaar hoe snel dit avontuur voorbij vliegt. Nog een paar maanden en ik kan mijn terugkomst beginnen voor te bereiden. Het goede nieuws is dat mijn Chinees er merkbaar op vooruit is gegaan. Ik had afgelopen drie maanden een veel betere lerares dan de eerste periode, en tijdens onze trip naar Taroko heb ik mijn reisgenoten danig onder de indruk gemaakt. Al klinkt het natuurlijk allemaal als Chinees voor hen.